Senden önceki halimi özlüyorum senden önceki beni istiyorum…
Ne kadar oldu bilmiyorum saymadım sayamıyorum. Sana bir zamanlar fazlasıyla bağlandım, sürüklendim peşinden, sevdim seni deli gibi! Sonra bir gün apansız çekip gittin verdiğin bir sebep vardı … Dur diyemedim yoksa peşine düşer seviyorum seviyorum derdim sustum, senden sonra sessiz kaldım. Ellerim bom boş yürek acı bir sızıntıya köle…
Çok denedim olmadı senin uğruna çok can yaktım ben olur dedim izin verdim hayatıma girmesine ama hep aynı sonuç seni aramışım hep karşımdakinde başaramadım ben senden sonra bir aşk yaşayamadım. Sevdiğim dediğim oldu ama kimseyi sen gibi sevemedim aklım kaldı sende ve yüreğimin koca bir yanı…
Deli gibi özlüyorum şimdi seni, karşımdasın oysa gel desem gelirsin belki (sanırım) ama olmayacak hiçbir şey eskisi gibi… Olgunsun benden fazlasıyla, öyle değil mi? hayır değil öyle olsa bu dengesizliğin bu düşüncesizliğin neden bir zamanlar gitmek için geçerli bir sebebin vardı ve dönüşün asla olamazdı verdiğin sebep bunun kanıtıydı…
Öyle cıvıl cıvıl da olmak gelmiyor içimden… Yeter artık seviyorum, evet hala
seviyorum ama asla geri dönüşü olmayacak bunun, acı çekiyorum biliyor musun kızgınlığım gün geçtikçe büyüyor…
Bu gün bir kez daha sensizlik canımı acıttı sensizliğin bana verdiği bunca acının hiç bitmeyeceğini anladım bu gün oysa ki, seni sevdiğimi anladığım gün her şeyin değişeceğini düşünmüştüm daha mutlu olacaktım seninle, evet her şey değişti, ama daha mutlu değil, daha bedbaht oldum, sonu hemen gelecek olan, ama bende hiç bitmeyecek bir sevdaya tutulmuşum meğer, keşke seni hiç tanımasaydım diyorum bazen, hiç yaşamasaydık bu umutsuz aşkı sana düşman değilim kırgın kızgında değilim, sadece pişmanım!!!
Hayatıma girdin, beni yaşattın, beni oldurdun bana sevilmeyi ve en önemlisi sevmeyi öğrettin tüm bunlar için sana sonsuz teşekkür ederim sevgili, şimdi sensizim ve her gün biraz daha kopuyorum hayattan ve her gün ağlıyorum, bir de ağlamak acını hafifletir derler ya, hafifletmiyormuş onu anladım, ağladıkça daha fazla yanıyor canım…
Çaresi ise; yok! yokmuş! olmayacak!
Keşke bu kadar vicdansız olmasaydın… Bana yaşattıkların yetmiyormuş gibi giderken ruhumu, kalbimi, umutlarımı, tüm sevinçlerimi, her şeyimi kendinle beraber götürdün…
Bu gün bir şeyi daha anladım…
Ben sende kalmışım sende kaldığım müddetçe de, bu acılarımın sonu hiç gelmeyecek işte bunun için senden son bir şey istiyorum… Hiç değilse,
BENİ BANA GERİ VER!!!
| 
